

Puberteit
U bevindt zich op het algemene (landelijke) CJG-forum.

albana
14-01-2012 om 10:01
Sexuele ontwikkeling 13 jarige
Ik maak me een beetje zorgen om jongste, die nu 13 jaar is. Wij zijn altijd heel gemakkelijk als het draait om sex of jongens of aanverwante zaken. Er wordt evt. over gepraat (als het ter prake komt) of een grapje gemaakt of soms intiem gepraat (met mij w.s. omdat ik ook een meisje ben, zonen hebben we niet.......) over gevoelens of écht intieme sexuele dingen.
Het is geen verboden onderwerp, maar het is ook geen héél veel voorkomend elke dag onderwerp, zoiets.
Vrij normaal dus denk ik.
Met oudste is dit altijd goed gegaan. Ze verteld het als ze verliefd is. Soms komt ze met vragen, of is ze onzeker of verdrietig of weet ze niet hoe ze iets moet 'handelen' (vriendje wil iets, zij nog niet...)
Jongste is ooit in aanraking geweest met een pedofiel.
Dat is niet ver gegaan,er is niks gebeurd. Ja ze heeft wat gezien (stijve piemel) en wist dat het helemaal niet goed was wat er gebeurde en was érg bang. Enorm bang, zo bang dat de hele buurt door had dat er iets héél ergs aan de hand was en uitliep. Ze heeft daar zelf aan weten te ontsnappen.Daarvoor is ze verhoord, vent is opgepakt en zit nog in behandeling (TBS).
Toen was ze 9 jaar. Over dat 'incident'praat dochter wel, of wel eens. De laatste tijd is het meer in de vergetelheid geraakt.
Toen ze vorig jaar ongesteld werd voor de eerste keer reageerde ze daar nogal 'raar' op. Ze kwam thuis en ging naar boven (badkamer) en begon enorm paniekerig te doen. Er was iets héél ergs en ik mocht er niet bij komen. Dochter weet best wat menstruatie is en ziet mij en en haar zus er vaak genoeg mee, wist ook best hoe je daar mee om moet gaan en dat dat 'normaal' is etc.etc.
Na veel gepraat aan badkamerdeur mocht ik er dan bij, toen had ze zichzelf al voorzien van maandverband (dus ze wist het prima!) maar ze bleef boos,paniekerig, ging op bed liggen huilen. Na veel gedoe en zelfs dat ik boos moest worden wat er toch aan de hand was?
Kwam het hoge woord eruit. Ze was ongesteld geworden....En dat wílde ze niet en het moest onmiddelijk ophouden en het was vies en ik moest zorgen dat het stopte. Nou jullie snappen het gevolg wel. Aangezien ik dat niet kon, moest ze er wel aan wennen, maar het blijft een 'taboe-onderwerp' bij haar. Niemand mocht het weten (hoewel ik begreep dat enkele vriendinnen het ondertussen wel door hebben en dus weten) er mag niet over gepraat worden en als ik of zus het toevallig eens aanroeren m.b.t. onszelf doet ze net of ze niks hoort. Als ik vraag of ze ongesteld is doet ze afwerend, vraag ik door dat wordt ze boos, paniekerig of stampt de trap op om aan mijn 'rare vragen' te ontkomen en gaat op bed liggen huilen.
Ze is ook nog verliefd. Iets dat wij weten uit toespelingen van vriendinnen, opmerkingen op hyves etc.etc.
Ook daar reageert ze hetzelfde op. Ze kan zelf enorm boos worden om een eenvoudige vraag of ze die bewuste jongen nog gezien heeft? (Dan gaat het gesprek er al over, b.v. ze heeft gevoetbald met groepje,waar die jongen bij hoort) een kleine toespeling van d'r zus of vader. Enorm boos en erbij paniekerig en verdrietig en kan dan uren zich ontrekken aan ons, door boven te blijven en niemand te willen zien.
We zijn er al een beetje aan gewend. Vermijden dus nu zulke onderwerpen als zij erbij is....en laten het maar zo.
Maar:
Ik ken dit helemaal niet.
Oudste was zo compleet anders.
Is dit normaal zulke reacties? Zo'n paniek als het om menstruatie of verliefdheid gaat?
Of moet ik aan het incident denken dat ze beleeft heeft en is dat van invloed op haar reacties? Schaamt ze zich omdat ze bang is dat zij ook sexuele gevoelens heeft zoals die vent?
Ik wordt er toch een beetje ongerust van.
groeten albana

dirksmama
18-01-2012 om 23:01
Het is toch ook om je rot te schrikken?
Je moeder en je grotere zus hebben het er over, je weet in theorie wat het is, gelukkig heb je dat vanwege de openheid thuis allemaal gehoord.
Maar het is toch echt wel effe anders als je opeens daar zelf mee geconfronteerd wordt, en de theorie praktijk wordt. Je schrikt je rot!
Ik kan me de bozigheid en het terugtrekken van je dochter wel voorstellen hoor. Opeens i alles anders, voelt alles anders, dat is echt even wennen. Geef haar lekker wat tijd en ruimte.

Kobalt
19-01-2012 om 08:01
Weet het nog
Ik weet nog van mezelf, dat ik dacht: 'Oh nee, zit ik hier nu de komende veertig jaar aan vast?' Die gedachte vond ik echt verschrikkelijk beangstigend. Ik wilde helemaal niet 'groot' worden, ik wilde nooit kinderen en ik zou toch nooit gaan trouwen. Ik vond het zo verschrikkelijk stom allemaal!
En toen ging mijn grote zus mij feliciteren!? Ik kon haar de nek wel omdraaien!
Ik kan me ook nog herinneren dat ik drie bh's had. Het meest eenvoudige wat ik bij de HEMA kon vinden. Die heb ik echt gedragen tot ze kapot scheurden van versletenheid. Want ik zag er zoo tegen op, om nieuwe bh's te kopen. Toen het wel zou moeten, heb ik er echt een week wakker van gelegen. Snel de HEMA in, de maat pakken die waarschijnlijk wel goed is en wegwezen.
En ik heb er nog steeds een hekel aan, bh's kopen.
Toen mijn dochter voor het eerst ongesteld werd, vertelde ik dat er mensen zijn, die dat gaan vieren met taart. Ze keek me aan alsof ik waanzinnig geworden was, echt niet.

albana
19-01-2012 om 08:01
Voorstellen
Ik ben blij dat juliie je het voor kunnen stellen, ik namelijk niet........(nog steeds niet).
Maar ik geloof jullie wel.
Het rare (voor ons denk ik) is dat jongste tot 1,5 jaar terug ong. gewoon meekwebbelde met alles. Ook als het jongens, ongesteldheid etc.etc. betrof.
Ik herinner me nog dat jongste het maar lastig te snappen vond b.v. dat je maandverband en tampons, naast elkaar op 1 dag kon gebruiken voor 'dezelfde ongesteldheid', dat is trouwens al wel járen geleden. Toen dacht ze dat 'ongesteld' zijn een eenmalig 'iets' was, wat dan wel maandelijks terug kwam, maar waar je maar 1 verbandje of 1 tampon voor nodig had...b.v.
Die radicale omslag weet ik eerst aan het feit dat ze nog moest 'wennen' aan de situatie dat ook haar dat nu overkwam. Maar nu het maar voortduurt....dat is ook denk ik waarom ik er ongerust over werd.
Maar ik ben nu wel overtuigd hoor.
Met b.h.'s heeft ze geen problemen hoor, ze koopt gráág nieuwe b.h.'s. Maar volgen mij is de reden anders. Ondergoed en b.h's betalen wij nog. Voor de rest moet ze haar 'kleedgeld' gebruiken. B.h.'s zijn in haar ogen dus 'gratis' dus daar kan je er nooit genoeg van hebben. En met al die leuke motiefjes van tegenwoordig, heeft ze het liefst elke dag een andere aan.....
Dat ze niet 'groot' wil worden komt mij bekend voor.
Dat was ook de reden waarom ze bij haar eerste ongesteldheid zo boos was. Ze bedoeld daarbij volgens mij dat ze vooral graag wil dat 'alles' blijft zoals het is.
In huis, met papa en mama en zus, buurmeisje (beste vriendin) ernaast.....dat moet eeuwig voortduren....
Ook nu zegt ze nog steeds dat ze gewoon bij 'ons' blijft wonen. Oudste heeft het al wel eens over studeren en op kamers, maar ook daar is jongste niet mee eens. Dat vindt ze niet 'eerlijk' dat zus weg zou gaan en alleen weekenden thuis zou komen.
Dat wij dan een keertje er ook niet meer zijn, lost ze simpel op. Dan maakt ze een deur naar de buren :)
Werken en studeren past wel in haar plaatje en trouwen en kinderen ook.....maar dan moet die 'man' wel gewoon hier komen wonen....Bij 'ons' en studeren of werken kan ook gewoon vanuit 'ons huis'.
Beetje kinderlijk idee misschien, maar ze is enorm gehecht aan huis/straat/ons....haar leven lang al. Op vakantie heeft ze na 2 weken heimwee naar vooral huis en buurmeisje. Niet extreem, maar ze praat zo'n laatste week elke dag meerdere malen over 'huis,straat,buurmeisje'.
Trouwens ook niet iets dat oudste heeft. Maar dit kennen we, dit heeft ze d'r leven lang al....die gene is iets compleet 'nieuws' voor ons.
groeten albana

Lizelot
19-01-2012 om 09:01
Ach,albana
wat een lief kind....het past ook nog allemaal niet bij haar,ze is er duidelijk nog niet aantoe.
Ik was vroeger ook zo en nog steeds,heb toch genoeg vriendjes gehad,later mijn eerste toen ik 15 was,ontmaagd net voor m'n 18,maar toen ging ik ik ook los.Toen ik ongesteld werd was dat juist op een verjaardagsfeest,schaam schaam,ik kwam de kamer weer in en iedereen wist het,menesne feliciteerde me,ook de mannen waren op de hoogte,ik kon me moeder wel wat.En nu nog,ik houd niet van dubbelzinnige opmerkingen en grapjes,ik hou echt wel van sex,maar wil er niet over praten,ik hoef het ook niet te zien,ik hoef ook niet te horen wat en hoe een ander het doet,bah.Mijn eerste bh heb ik zolang mogelijk uitgesteld,vreselijk vond ik het.
Gymles en je dan omkleden met je klasgenoten erbij,brrrr.
Mijn dochter is net zo,met haar praat ik wel.zij heeft heel anders dan jou dochter iets voor haar vervelends meegemaakt,groffe opmerkingen toen ze ongeveer 10 jaar was,door klasgenootjes.Ze was er ook duidelijk nog niet aantoe,net als jou dacht ik later dat mijn dochter hierdoor alles wat met sex te maken had eng vond.Ze was als eerste meisje van de klas ongesteld,het gebeurde op school,ze vertelde me het pas een dag later,ze wist waar maandveband lag.Ik heb haar een paar jaar niet naakt gezien,altijd de deur opslot,met bh's kopen,mocht ik absoluut niet kijken,wel de verkoopster.Nu is ze 17,is nog altijd preuts,maar ik mag weer in de badkamer,ze gaat met jongens om,praat nu wel met mij,houdt ook niet van dubbelzinnige opmerkingen,zal nooit schuren,dat vind ze respectloos en voelt voor haar te intiem,ze ziet het als vrijwillig jezelf laten aanranden.Is dus toch iets anders dan sommige meisjes.
Ze koopt ook geen maandverband zelf hier op het dorp,de kans is groot dat er een jongen van haar leeftijd achter de kassa zit is groot.
Ik snap je bezorgheid,ik heb een paar jaar terug hier op het forum ook de link gelegd tussen de vervelende opmerkingen en haar preutsheid,misschien heeft het er wel iets mee te maken gehad,maar het is ook gewoon hoe zij is.
Ze heeft nog tijd genoeg om groot te worden toch.....